Bi haize boladen talka
iluntasunean
gure barnean
Beste ate baten bila
nenbilenez orduan
Nola aurkitu ninduzun
non zeuden nire oinatzak
zure begi aurrean
Ilunpetan nabil oinez
deszifratu nahi zintuzket
tunelaren barnean
Orain ni naiz
zure basoetan
galdu dena
ni ote naiz
koadro zuriaren
beldur dena
Eremu gorria
zeharkatzen baduzu
gutako inor
zauritu gabe
Gure arteko haria
estutzen duzunean
momentu batez
eten liteke
Hedatzen ari da
uhinik bortitzena
eraikitako oro
desegiten duena
Ezeri eusteko
kemenik gabe
uzten gaituen pozoina
Haizea uxatzean
gauean
trantzea amaitzean
urrun nago
Haizea uxatzean
gauean
hitzak amaitzean
Zure ametsetan azaldu arren
ez ninduzun ezagutzen
ondoren menditik bueltan
galdu ginen
Edertasuna ulertu arren
ez zenuen nabaritzen
eta gau hura
ez zenuen oroitzen
Zure aurreiritzien neurriko
ezkutuan ageriko
beti mundu berri baten atariko
Amore eman behar bietan
etsipena begietan
sekretuak lurperatuz mendietan
Esaidazu
orain zein den
bertako
Suziriak
ziruditen
iraganean
Hitzak ziren
hitzak soilik
azken finean
Amaieran
zurekiko
etsipenak eta damuak
galdu dira
hosto gaineko
teilatuetan
Amodioa
nere barnean
bildu eta gorde ezkero
giltzapean
isolaturik
ez litzake iraungiko
Amestetan
ereindako
ilusio faltsu guztiak
urtu dira
eguzkipean
Izar euritsua
hare ahaltsua
izan zinen
agertu zinen
herrietan barrena
Izar eroria
leihoko txoria
izan zinen
erotu zinen
herrietan barrena
eta ametsetan
lehertu zinen hartan
gerra itsua zen
zuretzat
eguzki zuri beltza
eta niretzat
gordetako hitzak
nahi baino urriago
eta ilunago
eta ederrago
Orain da
zuretzat
ametsak jarraitu
edo ahazteko garaia
horregatik
halabeharrez
elkarri
agur esan
behar izan genion atzo
nonahi
ilerik gabe gaur
kolore txuria
izurri berria
boladan jarria
sugarra hitzetan
negarra hatzetan
zirrara harmailetan
gauaren mugetan
izarak soinean
izarrak golkoan
bere izena gakoan
esan dit ahoan
Isilpean nabil orain
armiarmaren moduan
zure hitzen itzalean
aterpean
Eskatu nahi nizun
dena uzteko
baina ez zen garaia
horrela hasteko
zure barruan
dena zegoen hazteko
mundu berri bat
egun bakoitzeko
Bidaia bat
ustekabean
ilargia bete zenean
harriak
zerua
dena bapatean
irauli zen
nire aurrean
Zure etxera
itzultzean
dena aldatu zen
gure artean
Nahiz zure gorputza
nuen aurrean
arima arrotz bat
zuen barnean
Bakoitzak bere garaia
bakoitzak bere gosea
hitzekin ezin asea
arimen nahia
Isilpean nabil orain
armiarmaren moduan
zure hitzen itzalean
aterpean
Egia ote da
nire intuizio kamutsak dioena
egia ote da
lehergailu bat duzula
gerriari lotuta
egia ote da
ukitzen duzun oro
suntsitzen duzula
egia ote da
ukitzen nauen orok
suntsitzen nauela
Haitzetan
laino lodien azpian
neguaren hondarrean
Han zeunden
orri zuri bat eskuan
orbain beltzak
azalean
Batzuetan
ezinezkoa izaten da
agerian irautea
Hondarretan
beste baten oinatzak
noiztik zara
haren beldur?
Hesietan
idatzitako aldarriek
zure letra
daramate
Ez zenuen aurkitu
hondar aleetan
nekez
bilatzen zenuena
Zuretzat hesitu zuten
hondartzako sailean
hildako bat sartu da
bart gauean
Aztarna guztiak
bere ametsen aterpean
galdu dira
uraren gainean
Bere aurpegia
tinta gorriz estalia
ageri da
uraren gainean
Beldurra
txori zuri bat
sabaia
kafe beltz bat
izarra
sukalde bakarti bat
zerua
euli bat umezurztegian
Beruna begietan
hartzaren irudia zeruan
zure hodeiak
beti azaltzen dira
urrunean
Euriak ez ditu
nire eskuak ikusten
galdu egin naiz
nire aztarnari segika
Hobe nuke
beste zerbait oroitu
goizaren arnasean
Errua
taberna
mingaina
iloba
hilobia
Uholdearen hondarra
bere galtzerdi bat
izarapean
mingarria da orain
egarria
Arnasa
zeru osoa duzu
aukeran
ito gabe
begia sartu duzu
zuloan
dena dago agerian
arratsa
hotza da
zure arnasean
Errota
bihotza
egur berria
ibilaldi luzea
amaren algara
eguerdian
zure oinak bidean
Anabasa
txakur zaunkak
etxeko atarian
haize bolada
pinudi hotzean
uztaia
eskumuturrean
norbait zain
kanpoan
etsaiaren oinatzak
sukaldean
amaraunak sabaian
armiarmak eskuan
eta hildako tifoia
sabelean
Herri batetik irtenda
gogotik zoaz aurrera
arrazoirik ez buruan
gidaririk ez zeruan
hodeiak aurrera doaz
aspertu zara gaurkoaz
ezin zenuen sinetsi
zergatik lurrean etsi
udazkeneko hostoak
ta zure bihotz gaiztoak
ostu didate zorroa
horregatik naiz txiroa
ezin nezake ahantzi
lapurrez zinela jantzi
kutxabanken mozorroa
horregatik naiz txiroa
eta orain ezin dut jarraitu
herensugeak akabatzen
eta zure oinak zanpatzen
konstruktoren negozioa
duzu zure ofizioa
zeinen gorrotagarria
den zure auto berria
dotorea ta zuria
karrero blankok jarria
Ametsen jabe
haren zain ilaran
presarik gabe
tren geldoa zienagan
Badator gor makina
badator santu-hotsez
zakur hilak zuloan
begi beltzak airean
Patua da zakur beltzena
patua da sugar geldoa
Emaidazu ikara
emaidazu izotza
bihotzaren gainean
itzultzen da arratsa
Paperezko munstroa
ote da udazkena
Amets egin nahi dut
zure aurka
zikindu ditut eskuak
zure irudi ilunekin
autoa errepide berdinetik
doa gauero
argi urrunak
galdutako herrien bila
herri urrunak
galdutako argien bila
lo daude biztanle guztiak
berpizten saiatzen naiz
zure aurka
amets egin nahi dut
orain
Beldurraren hitza
zure balak airean
ziztu isila da begia
zuhaitz okerra da arnasa
belarriak itxi ditut
ebidentziaren aurrean
goitik dator
agindu bat bezala
egurrezko mailua
itxi duzu iturria
moztu duzu belarra
amaitu da loa
amaitu da udazkena
erori da teilatua
aizkora bat bezala
dator ura
aizkora bat bezala
dator udazkena
Argi printzak
lur planetan
zure loaren hatsa
ondoan
Ametsen oroimen
arin eta magikoa
badoa
Auzoaren pausu ozenak
datoz paretan zehar
pasatzen utzi nahi ditut
orain
Emeki hurbiltzen naiz
zure babesera
loaren mugetan
beste bueltaxka bat
eman nahi nuke
Hitzak badatoz eta badoaz
jakiak bezala
ardoa bezala
zure bihotzean
Hodeiak badatoz eta badoaz
etxeak bezala
ametsak bezala
zure bihotzean
jada ez duzu
soberako hitzik
jada ez duzu
soberako beldurrik
Autoak
errepidean barrena
nora doaz
pentsamendu beltzekin
jarraituko banitu
azken mugaraino
maleta eta guzti
badoaz betiko
gurpil gastatuak
badoaz betiko
arazo eta guzti
pausatu ezinda
amets beldurtiak
hitzik mingarrienak
amets beldurtiak
ahal bezain laster
auto barrenean
ziztu eta guzti
zure eskuetan
desagertu aurretik
Azal zarpailduak
ez dira jada ikusten
nire begiek
ezin dituzte somatu
zuhaitzen atzean
ezkutatu dira
zereginez lepo
baina mugi ezinik
uda amaigabeetan
crack handia
datorrela uste dute
zergatik ez
tsunami batek
eraman ditzake
gure hitzak
tifoi ehiztariek
ezingo dute
zure inperioa
ehizatu
Ezetz asmatu
nora doan trena
aurpegi margotu berria
muturrean duela
arima batzuk
gorabehera
buruhaundiz betea
garagardoz betea
tren zoro eta bertikala
hogeitalau orduz grabatua
segurtasun uhalak
bazter guztietan
gipuzkoako trenik seguruena
maldan behera doa
balaztarik gabe
suhiltzailez betea
poxpoloak maleta guztietan
irisak zabal-zabal eginda
batere kontsumitzen ez duen trena
berez dabil
ziztu bizian doa
bala bat bezala
alkoholez bustia
indar nuklearrez kargatua
aitaginarreba behartsuaren bihotzera
Errez esaten da
berotasuna neguan
aterpe ederraren besapean
inork egina noizbait
bere aberearen arima
azalduko da azkenean
arrats ilunaren atzean
botila beltza
herren zirkularra
akats oso txikia
bere buruaren errukia
bere eskuaren bidea
nonahi zabaltzen da neguan
ahoek hizketan dihardute
bale itoak bezala
hondoratzen dira arratsean
zentzurik ez duten arratsalde erosoak
errukirik gabeko umeak
arnasik gabeko eskopetak
hodeietan arma automatikoak
azaltzen dira goizean
amaren besoetan
kafe erromantikoak
ardatz zekenak
azken mendateko zuloan
hotzikara bakartiak
izotz ikaragarria
erritu goiztiarrak
negu zuriaren atarian
Eguzkiari diosal
arma gutxi
diru gutxi
apenas bihotzik
bidean bizirik
ez dut gaua maite
munstroek jarraitzen naute
nire baitan ote daude?
Errukirik ez
banoa
minak min
unean uneko
gailurrak zapalduz
mapa argituz
nire barruko
sekretuak adituz
Zikindu ditut eskuak
zure irudi ilunekin
erotu naiz elurretan
erotu naiz gezurretan
larruzko beso beltzetan
usainaren putzuan geldirik
adimena kutsaturik
itxita dago etxea
itxita dago palazioa
ezin sartu
ezin irten
murru bat baino ez dut ikusten
eta bi aldeetan
notak, hitzak
informazioa bor-borka
irudimena azaleratu nahian
Zikindu ditut eskuak
zure irudi ilunekin
hitz guztiak
ahazten zenituen bapatean
jendetza auto barrenean
mendatea itxita
ezin sartu
ezin irten
murru bat baino ez dut ikusten
larruzko beso beltzetan
hitz guztiak
ahazten genituen bapatean
mundu mugagabean
mundu gupidagabean
informazioa bor-borka
mendatea itxita
arnasa etenda
etxea sasiak janda
Zikindu ditut eskuak
zure irudi ilunekin
mundua leihotik
pasatzen ari da
Ni ez naiz sartu
zure ametsetan baino
ni ez naiz sartu
zakur-ametsetan baino
Itzaltzen
itzaltzen ari naiz
zure arnasean
izar guztietan
erreinu zaharraren gisan
lurralde idorretan
erein nahian
gure egin gabeko
galderen errautsak
Erortzen
erortzen ari naiz
helikopterotik
itsasadarrera
amets zaharraren aurka
kolpeka goizero
gogo handirik gabe
sortaldean
nire azken hatsa itsatsita
Amets zirkularra
ekialde hurbilean
bete zait ametsa
bularraren barnean
espiral iluna
herrialde urrunean
bete zait golkoa
ametsaren ertzean
Ilunpetan
hain iheskor
nenbilela ahazteko
hormigoien magaletan
kale-argi horietan
nahigabean hordituta
mamietan zaurituta
edaleen konpainian
oinazeak agerian
ditudala
munduaren besoetan
Murruetan sarturik
otoitzetan irudi
amets-haize gorenetan
animalia beroetan
berpiztaile bilakatuz
ahalmenak baliatuz
iraungipen amaieran
zatikatze jokaerak
bazterturik
sinesbide berrietan