Errekastoaren ondotik
espazioa tolestu
eta bide berria zapaltzera
Oroitu eta ahaztu
Pauso luzeetan barrena
Sakonean minak dirau
Buruan argitasuna gailentzen da
Bidezidorrak atzean utziz
astiro eta zintzo
Errealitatearen bidetik
ihesik gabeko
bidaia pausatuan
Arratsak keinu egiten dizu
argi luzeekin
arinago nahiko zenuke burua
baina zama ederra dauka gaur
ibaia lasaiago doa
bere bide luzean
Zure alderdirik makurrena
lanean ari zaizu
eta geldiarazi egin nahi zenuke
baina mozorrotuta ari da
zure defendatzaile plantan
Amorruak askatuko al du
arratsaren lepoa
tenorez
arren
Ez duzu gaua
izorratzerik nahi
Izotzak min ematen dizu eskuetan
Baina ez duzu bota nahi
eskuetan behar du
Urtu arte?
Hori ote da onena
baina erre egiten du
zenbat eta hotzago
Bota edo irentsi
egin nahi duzu
min ematen du
Eta urtzean?
Ura
Gauza berdinaren beste
momentu eta egoera bat
Gertakariak gertatzeko prest
Bakarrik jaiotzen omen gara
eta bakarrik hiltzen
tartean lagunen bisitak
jasotzen ditugularik
Bisita horiek
begirunez hartu
eta begirunez agurtu
eta gainontzean ez kezkatu
ez inolaz ere kezkatu
jendeak pentsatzen duenagatik
Jator jorratu bidea
Atzo ametsetan ikusi zintudan
zaldi beltzaren gainean zentozen
gure etxera
ezpata motza eskuan zenuela
ez ninduzula ikusi nahi
esan zenion gure amonari
arrautza prejitua jan ondoren
leihoak margotuta zeuden
eta hila zen gure alaba
Atzo amestetan ikusi zintudan
zaldi zuriaren gainean basoan
nire aurretik zindoazen
zirkuko zapatak jantzita
bibotea margotuta
amodioa ikusten nuen zure begietan
gaztainak zeuden lurrean
eta kantari ari zinen
Atzo ametsetan ikusi zintudan
nigana zentozen
behetik gora
eskilara mekanikoan
Fuji mendia zegoen atzean
plastiko beltza bi aldeetan
xirula bat entzuten zen urrunean
zure izpiritua ikusten nuen
zure gorputzaren barrenean
niri so
Atzo ametsetan ikusi zintudan
zure herriko plazan
palomitak jaten genituen
kriketean jokatzen genuen musulmanekin
zure osabak pankarta bat jarri zuen
pare bat sagar ttiki
zenituen poltsan
maite zaitut esaten zenidan
Atzo ametsetan ikusi zintudan
hausterre eguna zen
amaitua zen gure artekoa
lotan zindoazen
txalupa batean
itsaso handia zegoen
urrutiratzen ari zinen
deika ari nintzaizun lehorretik
esna zeunden
baina ez zenuen begirik ireki
Atzo ametsetan ikusi zintudan
baso sekretuan
axeri baten ondoan
makil hotsa urrunean
papera egiten ari zinen
landareekin
hortxata egiteko ontzian
Atzo ametsetan ikusi zintudan
poema bat idatzi zenuen ezkutuan
niri buruz
zure koadernoan
Koadernoa hartu
giltzaz itxi
eta gorde egin zenuen armairuan
Armairua hartu
giltzaz itxi
eta erre egin zenuen
San Juan suan
nire herriko plazan
Atzo ametsetan ikusi zintudan
Zelai hartan esan behar nizun
Errekaren ondoan esan behar nizun
Baso beltzean esan behar nizun
Muga igaro aurretik esan behar nizun
Orain ez nago
orain ez zaude
Haria ez da
zugana iristen
Nire barrenean erleak
lanean ari dira aske
Poliziak atzemandako kalamu zama
non dago orain?
Nork “gorde” du?
Non “gorde” dute?
Gero zer egin dute?
Ez duzu zure odolaren kolorerik ezagutzen
ez duzu otsorik ikusi nahi
Ilargi berriarekin jaio zinen
zure itzalak ez du kolorerik
jan ezazu errezil sagarrik handiena
Norekin egin zenuen amets
pagadiaren isiltasunean?
Bideak goraka egiten zuen
euritan balantza egin zuten adarrek
goizak sosegua ekarri zuen
zure bihotzarentzat
Norekin egin zenuen amets
marra luzeen bidaian?
Borobilak ikusten zenituen
leku guztietan
film batetan bezala
ageri zen iragana
Norekin egin zenuen amets
galderaz beteriko gauean?
Irimiasek ez zuen erantzunik
inork ez zuen erantzunik
hitzak itzali ziren
bihotzak itzali ziren
gau ilunean barna
Norekin egin zenuen amets
uharte beltzean?
Errekaren ondotik
ibilian
iritsi zinen
pagadi isilera
Banan banan
isildu egin ziren
zure barneko ahotsak
Bakean eta ahanzturan
baretu zen
zure barren hautsia
Minak ez zuen hainbeste estutzen
maitasuna eta gaitza
bereizita ageri ziren
Errekaren alderdi isilean
ez du inork ametsik egiten
Etengabe hizketan ari den
ahots zaharra
beti irakiten
ez da haurra besterik
Hala erabaki zenuen
gauaren azken mugetan
eta ez zenion nahi gehiago
konturik eskatu inori
Hosto baten gainean ari zinen
gaztelua eraikitzen
Erantzi egin nahi zenuen
zure azal zaharra
eta santuen gisan
hitz egiten hasi
Zauri zara
lasaitasun
eta horregatik nauzu ezagutzen
Zure oinetan
ez da zapatarik garbitzen
Zure irriak
ez du euririk atertzen
Batzuetan
eguna inoiz jaio izan ez bazina bezalakoa da
Bi billete
eta aurrera
Hori nahi luke
zenbaitek
egunik onenetarako
Baina gidoia
zuk idazten
duzu egunero
Begietara begira
larrosa beltz bat
dago zure sabelean
eskutik heltzen banauzu
Maitatu zintudan
zure amaren etxeko sukaldean
arrautza prejituak
jaten genituelarik
udazken ilunean
Zure isladak
begietan
mila arantza ditu
zure minak
zeruan du arnasten
Zauri zara mendi hezean
eta horregatik nauzu ezagutzen
Etxe altuetan
ihes egin nahi du
zure ametsak arratsero
Zure izenak
murruetan
mila marka ditu
zure argiak
eguna du ahazten
Atzoko hitzetan
ezin zara kabitu
atzoko hodeia
duzu arnas
eta orain zuretzat
ez dago irtenbiderik
eta orain munduak
zure kontra dihardu
Industrigunetan hasi omen zinen
zure argitzalekin solasten
zure mundu argia ilunarazten
zure arimarekin ordaintzen
zure espetxearen amarauna
Basamortu
hondar gainean etzana
zure baitan ez zara agortu
Zure begietan
amaitzen dira izarrak
Aberatsa zara
eta ez daki inork
zure barrenean ahaltsua
Ez diozu inori
konturik eskatzen
ez zara kezkatzen
Zure ondoan dena da bake
itsasoa bare dago gauean
Azken fantasiari harrika
zer da erreinu hori zuretzat?
Hitzik ez itzalen azpian
argiak ez dakar gauza onik
orain ere
igerian ihes egin nahi duzu urrutira
itsasoz gaindi
farolaren iluntasunarekin amaitzeko
industriguneak ahazteko
erreka garbietan
izan bada zerurik
zure etxe azpian
geldirik da oroimena
zuhaitz ilunak leihoan
korridore hotza igaro
etxeorratza da trena
zu zaude amaieran
itzalak berriz begietan
droga duzu odolean
etxeen gainean etxe altuagoak
zure ametsak haize beltzak dira
hotzak erreta
botila hautsiak
faltsuak dira armairu guztiak
herdoila herdoilaren gainean
orain ni naiz erruduna
orain ni naiz etxeorratza
Desira
goxokia da zure begitartean
Izua
haize-bolada da zure bularrean
Errua
aberea da zure esku-ahurretan
Indarra
putzua da zure begi-zuloan
Enara bat dakusazu sukaldean
eta agur egiten dizu labana batekin
Bidaiaria zara
hegazkinaren barnean
hotela lehertu duzu
odolez betea daramazu maleta
kristalezkoa da zure bizikleta
erromeria amaitu da
ukabila hautsi duzu errekan
sentimenduak elur-poltsa dira orain
izurde bihurtu nahi duzu
herria zurekin dago putzuaren barrenean
bertan jotzen duzu organo hila
Mendi zuriaren magalean
zure begiak
ibaiertzean
orain nire eskuak
beteta datoz
eta zure barrena
ageri da