Galderek ez dute erantzunik
erantzunek ez dute galderarik
Ez dut ezer oroitzen
ba al da inor beste aldean?
Ez da askatasun printzarik somatzen
guztiak bere horretan jarraituko zuela zirudien atzo
Gu eroak bagara
nortzuk dira zentzudunak?
Gu zentzudunak bagara
nortzuk dira eroak?
Zer da askatasuna?
Kanpoan al dago
edo nire baitan?
Ba al da inor beste aldean?
Haize-arrasto motzenetan begirada
karramarro antzua da zure errukia
bosgarren solairuko arnasa
itzaletan bular berotuak
arazodun negozio-gizonak
paperak eta kartoiak erretzen
ez da eguzkirik leihotik sartzen
teilatuetan ez da ilargirik gauean
bihotzak hotzak
zementuaren eta plastikoaren erreinuan
Urazal murriztua
eskegi gabeko elkarrizketez at
zeruan dago zorua
zoruan dago zerua
irrikitan itzal mugagabeak
izerditan hariak
usain eder mikatzak
harrapatzen egunero
hostoen norabidean
begiztatzen ditudan
arrastoetan barrena
Ilargia uraren gainean
dantzan ari da
errekan
eta guk nahikoa dugu
zeruaz bestalde dagoena
gauden lekutik
begiratuta
Ezingo da inoiz
hitzez azaldu
bizitzaren benetako sekretua
Harrapakina noiz azalduko
ezkutalekuan zain
patxadaz
bostgarren kintzea
jokoan da
Bosgarren kintzea
jokoan zenean
ezustean
bota zidan
lege zaharreko hormabikoa
Ez dakit nora
aldegin zenuen
ezta artizarra
ikusi duzun
Ez dakit nora
aldegin zenuen
ezta ilargia
zapaldu duzun
Espaziuntziko mutila
non zauden jakin nahiko nuke
Espaziuntziko mutila
nor zaren jakin nahiko nuke
Ene lagun Roberto
ez zara zu
Nor zara zu?
Ene lagun Roberto
nor den
nik ere ez baitakit
Hilik baitago
ene lagun Roberto
Ez dut nahi
zementuzko esfingea gizendu
Ez dut nahi
haize hotzaren babesetik
telebista ikusi
Ez dut nahi
plastikoaren erreinuan ito
Ez dut nahi
motor erraldoiaren kea arnastu
Bizitzaren baitan
egunero beti
arrastoen ondotik
izua aztarna bat
baino ez
iragana eskuetatik
erortzen utziz
hezurdura bat
sustrai mugikorrak
Zimur haundi batean
tolestu da mundua
euritan zimeldu
eta espazioan zehar
barreiatu da
Aurki nazazu hemen
hemen erdian
zuri begira nago
arto artean
Joan nintzen
joan errekan barrena
zuri beltzean filmaturiko
zure ametsen batean
Ez dago minik
nire barrenean
bat egingo dugu berriz
nahi duzunean
Hego haizeak narama zugana
goza dezagun
beste udazken bat
Mutur zikliko bat da zerua
alderantzizko itsasoa da zerua
eta zu bertan zaude
mugei entzungor
ez da mugarik zugan
Estua benetan
zaldi gisan
hartu zenuen erabakia
bizitza eskuan
botak jantzi
eta zerura begira
nire itzal txikiak
munduan
bere lekua dauka
Izar zuri bat
duzu haginen artean
elurrez beteriko mundu bat
Bizar ezkorra
euri artean
izen batzuen artetik
eromen gutxieneko printza
erositako mundua
aspaldi zuritu zutela
Elur zuriz estalita
zelai berdea
zein estoldetan ezkutatu zara?
lanbroa dator airean barrena
baina zuk ezin arnastu
zerua izeki da
eta telebistari begira zaude
lau t’erdikoa abian da
Hiltzailea izularriak jota
ezin hasi eta buka
herioaren eztanda isila
zerbait amaitu
edo zerbait hasiz
arrain bat leihotik begira
ezin duena lurrunik irentsi
eta bakarrik sentitzen den ur tanta
ozeanoaren erdian negarrez
Zeinen haizerauntsi bortitza
agur esan zenidanean
Paretetan behera
datorren
zure negarra
euri bilakatuko da
agian
azkenean
Egunak ez dira
zuk uste bezain krudelak
Zure hitza
euriak ezkutatzen badu
zure bidea
horma zitalen artean
galtzen bada
zure ahoaren memoria
hitz ahaztuetan barrena
nekatuta badabil
hilik badoa
ez du etenik
zure barruko
hitz arraroen
irratia piztuta
gogoa ahantzita
euriaren doinu libreak
aurrera darrai
Izan zarela
ene ondoan
ezin ikusizko ametsa
dar-dar eginaz
nire azala
zure begirada
ibai baten ibilia bezala
ene barrenean
kondaira bihurtu zara
pertsona ahaztezina
elkartze ttiki batean
urjauzi isil
Hitzaspertuan galaxiak
goiz lasaia unibertsoan
mantso planetak
izotza poloetan
ur epela tropikoan
eztanda isilak bazterretan
indukzio herren
hitz ttiki bat
laino bakoitzean
ez baita erreza
goizero kosmosari eustea
goizero bost gosari
izar lapikodun bakoitzeko
muin
bost gosari kosmosari
Izurde bihurtu zara
Joxe Alberto
ez ukatu
Itzela da
zure izenaren kolorea
Itzela da
zure presentzia
loturarik ez duenean
ikusten dakidanean
Itzela da
badakidanean
zure eskaintza onartzen
zure doinu askea entzuten
Animaliak
Entzun bazenu
zure hitza
nik entzun nuen bezala
Amildegi bat
Ikusi bazenu
planeta hura
nik ikusi nuen bezala
Infinituraino
luzatzen diren zelaiak
Igelak
Ondo esandako
hitz bakanak
Hartuko al zenuke?
Zure gainean eseri da
itzal luze bat oinetan
zeruaren zama
bularrean
Atzo izan zen etxean
bizar luzea
agerian zuela
Indar handiko haizea
antzeman dizut
zabalean baino
luzeran
Egunsentia hautsi da
zure begien artean
izar bihurturik berriro
Euriak ikusten du
ibaiak entzuten du
Zuk
ikusi nahi al nauzu?
Ez da gauza erreza
herrian nahita galtzea
nola ihes egin
nigandikan nirekin?
Lanerako alferrez
Stockholm sindromerik ez
espazioan zehar
nabil aireratzear
Hitz denak ahaztu nahi
ezerezean alai
haizearen jabe
kontrarik egin gabe
Planeta ttipi
hazi eta hazi nahi
lehertu arte
Planeta ttipi
heriotz usaina
barrenean hotza
zabaltzen ari da
Planeta ttipi
gainezka
estralurtarren menpe
agur eta ohore
Amildegi bat esku artean
munduaren indar guztia
duena bere baitan
Eguzkiak ezin ikusi
eta eskuetan hartuz
zuhaitz bat bitan zatitzen du
Itsaso bat mendietan behera
olatuz olatu
ibilbide ezberdinak marrazten
Zeru bertikal bat zure gainean
guztion pentsamenduak barkatzean
munduaren bizkarrezurra osatuz
Globo bat puztu duzu
eta hor dago mundua
lehertu duzu
eta desagertu egin zara
Esne tanta bat zara esnatzean
ondoren zerua
hori zen dordokaren ametsa
Baina dordoka esnatu da
argia itzali da
eta jaiotzeko zain zaude
Espaloiaren egia
iragazkidun amets
handinahiaren ogia
apaindua kez
izarrak bidean utzita
kosmosari harrika
urritzen bidean etsita
Ez dakit zergatik baina
ez zenidan inoiz
nire izenez deitu
Ikusi al duzu?
hondartzan elurra dago
Kableak besoetara
erantsi zaizkit
nire kontzientziak
ez du burnirik urtzen
argindarrak elikatzen nau dagoeneko
ez dut hondarrik ipurdian
eta nire azaleko garbitasunak
herdoil zaporea dauka
Zakilean interruptore bat daukat
ordenagailuak zenbait izpi
isurtzen dizkit
Gogoratzen ez dudan uneren batean
tintarik gabeko boligrafoa bezala
itzali naiz
Azken zokoraino iristen den zerua
amaigabea hitzen etorri etengabea
denboraren igarotze ernean giltza
igarotze luzearen esperoan
belarra gu
izakera hauskorren azpian
zirkinik ere ez bizitzak
zirkinik ere ez heriotzak
ahantzi al dituzu dagoeneko zisternadun kamioiak
nik esateko dudanaren menpe dabilen lumaren jario tristearen pean
hara eta hona ibiltzen dira oroitzapenak
arin eta axolagabe
zuhaitzen esperantza eternalaren gerizpean
Ez dut minik hankapetan
ezta ere esku ahurretan
kolpatu dizkidaten gorputz zatietatik
ez al da batere minberatu
bakar bat ere ez
jolasa lagun arratsetan
behin betiko arma sekretua
inoiz kenduko ez didaten
itxurazko axolagabekeria kontzientea
neure buruarekiko ziurtasun eta begirunea
lurrarekin kotaktu xamur eta apreziatuan
inoiz ere ahantziko ez dudana
inoiz ere agortuko ez dena
Zaborretan jauzi
igitaiaren hots
berrantolatua zaude
hitzetan
heriotzean
argiz argitzen da
iseka eta arnasa
jolasa
errekan behera
berokia
ezin ibili
jauna zein anderea
arrapaladan
hanka-puntetan
ezin ibili
Errudunak zure olatuak
zintzoegi jokatuz
errezeloan beti
azaroaren 8an hilko omen naiz
bizi osoaren menpeko
eskularruekin ohera
ezerezean diharduen sukaldaria
erreminta likatsuekin
izar-argiak harremanez blai
giza-argiak harremanez bizi nahian
isatsa
eta bakardadearen ermitak
Esku hezeotan
eguzki-izpiak
eguerdiaren printzak
hegats hezeotan
estratosferako usain mardula
espazio hutsaren zirrara
argia
izar urrunak
eta pilula mikatzak
arrain astronauta bat naiz